પરિવારમાં રહેવા છતા સતત આ વાતની કોશિશ કરતા રહેવું જોઈએ કે એ તૂટે નહીં. દરેક વાતની આયુષ્ય હોય છે, આમ તો પરિવારની પણ ઉમર હોય છે અને જેથી દરેક પ્રકારની ઉંમરની પોતાની રીત અલગ હોય છે.
- આમ જ પરિવારમાં રહેતા સદસ્યો દ્વારા એક-બીજાની રીતથી સતત સજાગ રહેવું જોઈએ. જો આપણે દિવાની રોશની પર દ્રષ્ટિ રાખતા હોઈએ તો તે રોશનીનું મહત્વ સમજવું જોઈએ.
- દિવાના આકાર, માટીના પ્રકાર પર ધ્યાન ન દો, દિવો જે જ્યોતિ આપી રહ્યો છે, આપણે તેના પર ધ્યાન રાખો. પરિવારમાં કેટલાક સભ્યો નબળા છે અને કેટલાક સક્ષમ, આપણે આ વાત પર ધ્યાન ન દેવું જોઈએ કે કોણ શું છે?
- આપણી પહેલી પ્રાથમિકતા એવી હોવી જોઈએ કે તે તેના સદસ્ય હોય. પોતે પણ આ વાત પર ગૌરવ કરો કે આપણે આ પરિવારના સભ્ય છે.
- તેને કહેવાય છે માનસિક એકતા. માનસિક રૂપથી જેમ બધાને સમાન માનશે, એ રીતે પરિવાર જોડાતો જશે. આજે અવિશ્વાસની સ્થિતિ પરિવારોમાં વધારે ઝડપથી ફેલાઈ રહી છે.
- ઘણા લોકો તો પૂરો પારિવારિક જીવન શંકાની સંતાકૂકડી રમતા રહે છે. અજીબ-અજીબ સુરંગ પરિવારમાં બનતી જાય છે, જ્યારે કુંટુંબમાં સંબંધો નિભાવવા જ સૌથી મોટી યોગ્યતા માનવામાં આવે છે.
- કોઈનાથી શું મળશે, તેની જગ્યાએ મહત્વપૂર્ણ એ હોવું જોઈએ કે આપણને પરિવાર મળ્યો છે અને તે જ પરમાત્માનો પ્રસાદ છે.
- દુનિયાદારીના બધા સંબંધ જો બરાબર જોશો તો પરિવારમાં જ મળી જશે. મિત્ર, ગૃહિણી, રમણી, ગુરુ, પરમાત્મા, સેવક, માતા, પિતા, દિકરો, ભાઈ, કાકા, કાકી, દીદી, દીકરી, સહયોગી બધા જે પરિવારમાં છે તેના તૂટી જવું દુર્ભાગ્ય જ હશે.
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો